ASUS ProArt P16 (2026) review: nóg meer laptop-luxe voor de content creator

Voor de goede orde: in de basis blijft de P16 grofweg dezelfde creator-laptop als degene die we vorig jaar reviewden. Dat matzwart metalen chassis, 16 inch formaat, de oled-achter-glas looks; de reeds uitgestippelde lijn wordt netjes doorgetrokken. De vernieuwing van het H7606WX-model, kortweg de Asus ProArt P16 (2026), zit duidelijk niet in het uiterlijk, maar in twee veranderingen onder de motorkap. Daar hebben we het over een krachtigere videokaart en een nieuw ‘Lumina Pro OLED’-scherm.

ASUS ProArt P16 (2026): met een nieuw, feller oled-scherm

Laten we dan beginnen bij de blikvanger: dat nieuwe oled-paneel. Waar de voorgaande ProArt-laptops het deden met Asus’ eigen ‘Lumina OLED’-merknaam, is deze nieuwste, duurste versie voorzien van 'Lumina Pro OLED'. Die overtreffende trap belooft een forse toename in schermhelderheid en een afname van weerspiegeling.

 

Ten opzichte van het voorgaande paneel viel er weinig te verbeteren wat betreft kleurcorrectheid. Lumina OLED dekt het P3-kleurengamma en wordt al fraai gekalibreerd voor zowel dat spectrum als voor sRGB. Wat wil de creator dan nog meer? Nou, meer helderheid zit er absoluut in – zoals wij vorig jaar ook al aanstipten.

Waar de P16 van vorig jaar binnenkwam met piekhelderheden rond de 400 nits (in sdr) en 500 nits (in hdr), presteert de ProArt P16 (2026) significant beter. Asus belooft piekhelderheden in hdr tot 1600 nits; onze tests komen op 1560 nits, close enough. Ook de helderheid in sdr is met bijna 700 nits fors hoger. Dat zijn waardes die voor oled tot voor kort ondenkbaar waren.

Minder reflecties, meer pixels

Asus lijkt zich verder toe te spitsen op gebruik overdag en buiten de deur. Naast hoge helderheden introduceert Lumina Pro OLED namelijk ook een speciale anti-reflecterende coating, die in het paneel (en dus ónder de glaslaag) ingebakken zit. Deze dient felle reflecties tot 65 procent te verminderen, zonder direct het inherent diepe contrast van oled weer om zeep te helpen. Dat laatste werkt wat ons betreft beter dan het eerste.

De zwarttinten zijn nog altijd diep zwart: we meten wederom een ‘oneindige’ contrastratio. Toch zien we fellere reflecties wel weer terug in het glas. Het is nog altijd niet te vergelijken met een matte coating. Zij-aan-zij met ‘gewoon’ Lumina OLED is wel duidelijk zichtbaar dat de weerkaatsingen op de Pro-uitvoering minder aanwezig zijn. Die 65 procent zouden we niet durven bevestigen.

Desalniettemin lijdt het contrast dus geenszins onder de nieuwe coating. Niet voor niets behoudt Lumina Pro OLED de reeds behaalde VESA DisplayHDR True Black-certificering, die hier zelfs wordt verhoogd naar True Black 1000. Dat is momenteel vrij uniek voor laptops. Weinige mobiele schermen zijn zo fel en tegelijkertijd zo contrastrijk. Dan nemen we die restreflecties ook gewoon voor lief: dit is vooralsnog hét laptopscherm waar je foto- en videowerk op wilt verzetten. Waar nodig kan dat ook prima overdag en buiten de deur.

Ook niet onbelangrijk: de specificaties die verder grotendeels losstaan van het Lumina Pro OLED-verhaal. Waar de P16 van vorig jaar een stapje terug deed in resolutie, levert de Asus ProArt P16 (2026) weer 4K in een 16:10-verhouding: 3840 bij 2400 pixels. Dat komt neer op een haarscherpe 283 pixels-per-inch. Verder keert de aanraakgevoeligheid terug en komt de 120 hertz verversingssnelheid nu ook met ondersteuning voor variabele refresh rates. Dat laatste zal voor creators weinig toevoegen, zij het wel prettig voor een spelletje op zijn tijd. Want ja, deze creator-laptop zou net zo goed een gemeen gamesysteem kunnen zijn…

Blijft er nog wat te wensen over? Op één punt wel. We hadden gehoopt dat ASUS nog wat verder zou kijken wat betreft kleurbereik. Met dit paneel zou je denkelijk ook prima AdobeRGB moeten kunnen weergeven. Maar daarvoor biedt Asus geen ingebouwd profiel, de focus blijft op sRGB en P3. Ons model blijkt in beide nét iets minder kleurcorrect dan de vorige editie, maar het verschil is miniem. De gemiddelde Delta-E-afwijking is alsnog <1. Dat zal voor de meeste creators ruimschoots voldoen. Wie echt AdobeRGB wil gebruiken, zal daar zelf een kalibratieronde voor uit moeten voeren.

Prestaties van de ASUS ProArt P16 (2026): content (en games) op een RTX 5090

De andere grote vernieuwing van deze ProArt P16 zit onder de motorkap. Zowel de processor als het werkgeheugen blijven onveranderd ten opzichte van vorig jaar, maar de Nvidia GeForce RTX 5070-videokaart van het eerder geteste (en gewoon doorlopende) model maakt plaats voor de RTX 5090. Dat is nog altijd de krachtigste laptop-gpu van het moment, met een enorme hoeveelheid van 24 gigabyte eigen geheugen. De chip is ontworpen voor gamers, maar in combinatie met de Nvidia Studio-drivers wordt dat een creator-kaart pur sang. Met deze hoeveelheid geheugen ligt ook het draaien van fikse large language models binnen handbereik.

De videokaart upgrade toont zich grotendeels in de tests. Een gpu-benchmark in Blender laat zien dat de RTX 5090 (aan de vaste stroomtoevoer) tot bijna 70% sneller rendert dan de RTX 5070 uit de vorige P16. Afhankelijk van het type benchmark is de prestatiesprong groter of kleiner, zoals de 55% betere resultaten in raytracingtest Port Royal, maar globaal genomen is het een gigantische stap vooruit.

Toch blijken het vooral de moderne gameresultaten waar de RTX 5090 het meest uitblinkt. In het relatief zware Steel Nomad van 3DMark behaalt de RTX 5090 maar liefst 119% betere resultaten dan de mobiele RTX 5070. Daar is ook merkbaar dat de zwaardere kaart wat wamer wordt in hetzelfde chassis, al valt het allemaal nog te overzien. De RTX 5090 legt de test af met een gemiddelde temperatuur van 72 graden celsius – 8 graden warmer dan de RTX 5070. 

Ergens hadden we verwacht dat de RTX 5090 snel tegen warmtelimieten zou lopen in het dunne chassis van de ProArt P16 – of dat de prestaties preventief flink aan banden gelegd moesten worden. Dat valt alleszins mee, zeker wanneer je in acht neemt dat deze gpu ruim dubbel de hoeveelheid CUDA-kernen telt.  De kaart overtreft zijn directe voorganger zonder al te veel zweten. Zit er meer potentieel in deze chip? Wellicht, maar we hebben niet genoeg RTX 5090 laptops getest om te zien wat er op tafel blijft liggen. Hoe dan ook minder dan verwacht.

De krachtigere gpu maakt de ProArt P16 vooral verleidelijker voor 3D-artiesten en gamemakers, waar de vorige P16’s iets meer naar fotografen en videoproducenten lonkten. Al ondersteunt de RTX 5090 natuurlijk ook veel van de creator-functies die de RTX 5070 al bracht, zoals native encodering en decodering van AV1- en HEVC-video’s op 4:2:2-kleurdiepte. Het gaat op de RTX 5090 vanzelfsprekend allemaal een flinke slag sneller.

In de praktijk krijg je hiermee een laptop-gpu die in veel gevallen zal presteren als de desktopvariant van een RTX 5070, zij het met dubbel het videogeheugen: 24 GB aan GDDR7. Dat laatste zorgt er weer voor dat de laptop beter bedeeld is voor zwaardere textures en shaders of, indien gewenst, allerlei lokale AI-taken. Mocht je willen experimenteren met AI-gestuurde overgangen of visuele effecten in videoclips – doorgaans best een zware taak – dan zou de P16 dat geheel op eigen houtje kunnen genereren.

Verder: een feest van herkenning

Afgezien van een nieuw scherm en een verbeterde videokaart is de nieuwe ProArt P16 zeer vertrouwd voor wie het model van vorig jaar onder de vingers had. Van het chassis tot de I/O-poorten tot het touchpad: we kennen het stiekem allemaal al. Doet dat afbreuk aan de ervaring? Integendeel. De ProArt P16 was vorig jaar al een chique en lekker to-the-point systeem – en gaat ook anno 2026 nog steeds op.

Om niet te veel in herhaling te vallen, slaan we een boel van onze bevindingen betreffende de cpu en het werkgeheugen over. De AMD Ryzen AI 9 HX 370 levert een nagenoeg onveranderd riant rendement; we zien marginaal hogere prestaties, maar die vallen bijkans in de foutmarge van de test. Mogelijk helpt de verbeterde koeling om de processor net iets harder te laten werken. Ook onveranderd is de enorme hoeveelheid - en anno 2026 aanzienlijk kostbaardere 64 GB aan ddr5-werkgeheugen op 7500 MT/s. Dat is heerlijk voor het werken met veel en grote bestanden en naadloos schakelen tussen meerdere veeleisende toepassingen. Dat gold ook voor de eerdere ProArt P16, maar het model van dit jaar heeft er wel een fors hogere prijs door.

Een belangrijke aanpassing van de Asus ProArt P16 (2026) die we al aanhaalden, zie je niet van buiten. Om voldoende koeling te bieden voor de processor én de RTX 5090 videokaart, verving Asus de heatpipes van het 5070-model door een vernuftige dampkamerkoeling. Die kan beduidend meer warmte afvoeren, waardoor de RTX 5090 ondanks veel hogere prestaties amper warmer wordt dan de RTX 5070 uit het eerder geteste P16-model.

Wel lichtjes geüpgraded is de opslag. De standaard inbegrepen PCIe 4.0-ssd – in ons geval twee Micron 3400’s –  verdubbelt in volume en telt nu 2 terabyte aan opslag. Voor de prijs had meer opslag zeker niet misstaan, maar de meerwaarde van het pakket zit duidelijk meer in het vernieuwde beeldscherm en de opgepompte videokaart. Wie meer opslag blieft, kan dat zelf (relatief makkelijk) bijprikken. De gebruikte ssd's zijn zeker niet langzaam, maar er zijn beslist snellere opties op de markt. Voor de meeste toepassingen volstaan deze prima.

Chipjes daargelaten: we zijn nog altijd net zo gecharmeerd van de verpakking van alle nieuwe en bekende waar. Het inwaarts gekeerde schermscharnier oogt chique en het stereo-luidsprekersysteem klinkt, ondanks het dunne profiel, wederom lekker gelaagd en ruimtelijk. Dat zijn, zo om en nabij, de beste laptopluidsprekers die we tot dusver hoorden. We kennen ze al van vorig jaar (én de Zephyrus G16), maar het moet gezegd worden.

De slanke metalen bouw, fraaie afwerking en natuurlijk dat luxe oled-scherm laten duidelijk doorschemeren waar de Asus ProArt P16 (2026) mee moet concurreren. Dit is in veel opzichten het MacBook Pro-alternatief van ASUS. Maar dan dus in een strak matzwart jasje en, enigszins vanzelfsprekend, op Windows 11. Het moet gezegd worden, wie was is van MacOS heeft hier een uitstekend alternatief aan, dat in veel opzichten superieur is aan de fraaie apparaten van Apple.

Terugkerende invoermogelijkheden

ASUS’ eigenzinnige flair vinden we wederom terug in de DialPad. In het omvangrijke muisoppervlak zit een touch-wieltje verborgen. Die is middels een veegbeweging te activeren, waarna deze systeemfuncties overneemt (schermhelderheid, volume, et cetera), maar bovenal fraai samenwerkt met creatieve software. In hoeverre dat handig uitpakt, ligt een beetje aan het type creator, maar als eigen unicum sluit het mooi aan op de ProArt-lijn.

Voor urenlang scrubben in Premiere verdient een fysiek of groter jog wheel nog altijd de voorkeur, maar de DialPad doet het lekker voor on-the-fly bewerkingen in onder meer Photoshop en vooral Lightroom. Wie er een beetje handigheid in krijgt, hoeft amper richting het toetsenbord te reiken om door foto’s te bladeren en ze van de nodige bewerking te voorzien. De belangrijkste touches zitten letterlijk in wat simpel wrijfwerk met één vinger.

Over de aansluitingen hoor je ons ook niet klagen. Op het AMD-systeem is geen Thunderbolt aanwezig, maar USB4 - beschikbaar op een van de twee usb-c-poorten - is daarmee gewoon compatibel. De 40 Gbps kan bij Thunderbolt dan allicht nóg sneller, maar soit: je zal deze snelheid niet vaak als beperking ervaren. Via usb-c zijn ook stroomvoeding en meer beelduitgangen beschikbaar, al dan niet via een dock(ing monitor).

Twee stuks usb-a met elk 10 gigabit/s zorgen voor genoeg directe verbinding met (traditionele) invoerapparatuur – zoals een muisje en/of een creatieve console – en de SD Express 7.0-kaartlezer voelt nog altijd future proof voor SD-opslagmedia. Goed, een CFexpress-lezer zou nóg toekomstbestendiger zijn en wat relevanter voor foto- en videografen, maar daarvoor is de creatieve sector helaas nog niet ver genoeg.

Als we dan toch zout op slakken moeten leggen: de meerwaarde van het aanraakgevoelige scherm gaat wederom aan ons voorbij. De dunnige schermklep is niet plat te leggen en de glasplaat is veel te vatbaar voor vingervlekken. Liever laat je dat bloedmooie scherm zo onbevlekt mogelijk, en bestuur je een edit-sessie met preciezere invoer. De verwachting (dan wel hoop) is dat het ASUS weinig kost om de touch erin te laten zitten, gezien het in deze vorm ook bar weinig toevoegt. 

Conclusie     

Waren we al enthousiast over de ProArt P16 van 2025, deze luxere uitvoering kan ons nóg meer bekoren. De ProArt P16 (2026) behoud wat werkt, maar komt met een (nog) mooier beeldscherm en een (nog veel) snellere videokaart. De keuze voor een mobiele RTX 5090 creëert nieuwe toepassingsmogelijkheden, waarmee dit de mooiste, veelzijdigste Windows creator-laptop van dit moment is. 

Daarnaast is het beeldscherm een enorme verbetering qua helderheid, dat eventuele twijfels over beperkingen van oled op dit vlak geheel wegneemt. Gebruik buitenshuis is een reële optie, waarbij de afgenomen reflecties een pluspunt zijn. Ook al blijft sprake van enige weerspiegeling. Voor hdr workflows is het een fantastisch scherm, waar je ook werkt. 

Voor zover sprake is van minpunten, zijn die verwaarloosbaar. Fotografen zouden nog beter bediend zijn met een AdobeRGB-profiel, en het zou tof zijn als Asus als eerste een CFexpress sleuf inbouwde in een laptop als deze. Touch had achterwege mogen blijven, maar in de weg zit het niet. Het voornaamste euvel bij deze editie is de prijs: 5599 euro is een enorme stap omhoog vergeleken met de 3099 van het RTX 5070-model. Daar is vermoedelijk bovenal de videokaart debet aan, en de 64 gigabyte aan werkgeheugen zal Asus ook aanzienlijk duurder inkopen. 

Onderaan de streep is de ProArt P16 gewoon een strakke creator-laptop die eigenlijk geen enkele echt bezwaarlijke misstap maakt. We hopen dat Asus meer configuraties uitrolt. Vrijwel iedere creator heeft immers baat bij dat fraaie Lumina Pro OLED, maar dat mag ook best in qhd+. En voor velen is een RTX 5090 gewoon overkill. We creëren lang niet allemaal de zwaarste 3D-renders; voor gedegen foto- en videobewerking – zelfs met lompe 4k-bestanden – volstaan minder zware videokaarten. Een compromis onder de motorkap zou het prijsplaatje voor meer creators verleidelijker maken.

ASUS ProArt P16 (2026) - H7606WX