Sonos Play review: draagbare Sonos bouwt ook feestjes in de tuin

De Play is inmiddels de vijfde Sonos-speaker die je als ‘draagbaar’ kunt beschouwen. De kloeke Move 1 en 2 en de staafvormige Roam 1 en 2 wezen de weg, de Sonos Play past er qua formaat netjes tussen. Net als de andere draagbare Sonos-speakers beschikt het over een accu en over Bluetooth. Je kunt de speaker dus overal gebruiken. Thuis schakelt deze over op WiFi en wordt het meteen deel van je vast Sonos-systeem, als je dat wenst. Je kunt de Play op dat moment probleemloos koppelen met andere Sonos-speakers: functioneel kan je er alle kanten mee op. 

Sonos Play: bijna overal inzetbaar

Eigenlijk is er maar één manier waarop je de Sonos Play niet kan inzetten. Een stel Play-speakers kan niet dienen als rear-speakers voor een Arc Ultra of een andere Sonos-soundbar. Spijtig, want in woonkamers met een tekort aan stopcontacten of plaats zouden deze kleine zuiltjes best een handige oplossing zijn.

De Play kan wel uitpakken met een nieuwe troef: je kunt tot vier toestellen (Play of Move 2) koppelen in Bluetooth-modus. Die mogelijkheid niet ongewoon bij Bluetooth-speakers, waar je tegenwoordig vaak via Auracast meerdere speakers kunt verbinden. Maar Sonos focusde lange tijd exclusief op koppelingen via WiFi, niet via Bluetooth. Het bedrijf voert hier dus een inhaalbeweging uit.

De Sonos Play kost 349 euro. Als je het puur bekijkt als Bluetooth- of WiFi-speaker is dat niet weinig, zeker gezien het kleinere formaat. De prijs zit ook deels in de veelzijdigheid. De Play pakt uit met een waterdicht/stofbestendig IP67-etiket, valbescherming, een usb-ingang waarop je een extern audioapparaat kunt aansluiten, kamerkalibratie én AirPlay 2-compatibiliteit.

De accuduur van 24 uur is goed, maar niet uitzonderlijk. Laden kan via de usb-c-poort op de achterkant, in de doos vind je ook een discreet laadstation waarin je gewoon de speaker parkeert. Een usb-lader moet je wel zelf op de kop tikken, als je niet kiest voor de 33-euro kostende 45-W lader die Sonos zelf aanbiedt.

Draagbaar, geen lichtgewicht...

De naam Play is voor Sonos-oudgedienden mogelijk een tikje verwarrend. De eerste lijn draadloze speakers van het merk droegen namelijk ook de Play-naam, gevolgd door een nummer. Voor de acculoze speakers is het inmiddels grotendeels overgeschakeld op een label dat begint met ‘Era’.

Als je de Play ziet, denk je echter helemaal niet aan die oude modellen. De ovale cilinder past helemaal in het rijtje tussen de Roam 2 en de Move 2. Met de Play rondlopen gaat veel makkelijker dan met een zware Move, maar met 1,3 kg en 19 cm hoogte hoog stop je het ook niet zomaar in je jaszak of een handtas. Zelfs in een rugzak is het een aanwezigheid. 

Het grotere formaat laat wel een gesofistikeerde akoestische architectuur toe. Muziek wordt geleverd door twee tweeters die onder een hoek staan. Dit moet een illusie van stereogeluid leveren, iets dat altijd – ook hier – meer wens dan werkelijkheid is. Een ovale mid-woofer aan de voorkant levert bassen en middenfrequenties. Dan zijn er nog twee passieve woofers aan de zijkant die bij dit gesloten ontwerp de bas-output verstevigen.

...maar wel robuust

Er zijn veel vertrouwde Sonos-elementen aan het design, zoals het rooster rondom (in kunststof) en de minimalistische look. Zoals altijd kun je ook kiezen uit een zwarte of een witte uitvoering. Wat ongewoner zijn de controls die zijn aangebracht op de bovenkant. Die is vervaardigd uit rubber en loopt wat over de rand heen, wat de speaker extra valbescherming biedt. Ook positief: Sonos schikt zich naar aankomende regelgeving en maakt de accu vervangbaar. Dat kan ook door handige burgers, zonder dat het enorm veel kost. Een set om de Play-accu te vervangen kost 49 euro. 

De Play claimt dankzij een IP67-label en verstevigd design tegen stof, water en een stootje te kunnen. Die belofte lijkt te kloppen, afgaande op het testwerk – wat een vakantie inhield waarbij twee Plays gewoon mee in de rugzak meereisden. Het rubber aan de boven en onderkantkant heeft wel de neiging om vuilpartikels aan te trekken. Vingerafdrukken zijn bovenaan zeer zichtbaar. Misschien dat de witte uitvoering er minder last van heeft. Verder bleven de behuizingen echter gaaf en kras- en deukvrij, terwijl ze echt niet omzichtig werden behandeld.

Het lijkt me wel dat je deze speaker gerust naar de camping mee mag nemen. Misschien dat sommige JBL-speakers net wat flinker overkomen, maar de Sonos-speakers lijkt wel stoer genoeg om een ruwere behandeling te overleven. 

Bediening van de Sonos Play: drukken doet van alles

De toetsen aan de bovenkant zijn niet capacitief, ze vereisen best een stevige drukactie. Hoe ze werken, wijst zich snel uit. Naar goede Sonos-gewoonte is er in de app ook heldere uitleg over de controls te vinden.

Dat heb je misschien wel nodig, want sommige functies raad je niet zomaar. Wil je bijvoorbeeld in een playlist een track verspringen, dan druk je twee (volgend) of drie keer (voorgaand) op de pauzeknop. De pauzeknop heeft nog een functie: in Bluetooth-modus tik je op een tweede speaker op deze toets om het te koppelen met een eerste Play. In WiFi-modus zal drukken op play bij een non-actieve speaker muziek overnemen van een die elders in huis speelt.

Verder zijn er twee volumeknoppen en een toets om een stemassistent te activeren. Deze laatste functioneert enkel als de schuifknop van de microfoon op de achterkant in de aan-stand staat. 

Auto Trueplay optimaliseert geluid

Vanuit een privacy-standpunt is het zeker een pluspunt dat de microfoon hardwarematig uit kan schakelen. Dat heeft wel een nadeel: zonder microfoon kan de speaker de automatische Trueplay-functie niet gebruiken.

Dat is zonde, want Auto Trueplay is iets dat de draagbare speakers van Sonos onderscheidt van reguliere Bluetooth-modellen. Deze functie gebruikt de microfoon om te luisteren naar de omgeving en te controleren op akoestische effecten. Als je de speaker bijvoorbeeld in een hoek plaatst, dempt het automatisch bassen om het natuurlijk versterkingseffect van een kamerhoek tegen te gaan. Auto Trueplay werkt zowel in WiFi- en de Bluetooth-modus.

Installatie wordt makkelijk gemaakt

Als Sonos één ding goed doet, dan is het wel het consistent houden van de gebruikservaring over verschillende producten heen. Als je de Play-speaker voor het eerst gebruikt, zie je deze vrijwel meteen in de Sonos-app opduiken. Het configureren daarna verloopt even eenvoudig als bij andere Sonos-producten, met een eenvoudig stappenplan en een moment waarop de speaker een geluid afspeelt om zichzelf te identificeren.

Dat geluid is vooral nuttig als je in een woning meerdere Sonos-toestellen tegelijkertijd installeert. Dit aspect is deel van de kern van de Sonos-ervaring en heeft het merk echt onder de knie. Ook de supportpagina’s van het merk zijn heel helder, en beschikbaar in het Nederlands.

Bij de Play zelf vind je in de app verrassend veel instellingen. Naast de correctie geleverd door Auto Trueplay, kun je ook beperkt de klank aanpassen via treble- en bas-regelaars. Je vindt ook meer opties dan verwacht als het gaat om bronnen aansluiten via de USB-poort. Best wel uniek voor zo'n speaker.

Sonos Play app: meer diensten dan de rest

De algemene gebruikservaring van de Sonos-app blijft, ondanks een paar jaar geklaag, prima. De tijd dat de app even een periode doorging waarbij connecties wegvielen of het sloom reageerde, lijkt nu echt wel achter de rug.

Het centrum van alles is het Thuis-scherm, dat je deels zelf kunt inrichten. Hier zie je bijvoorbeeld Sonos-favorieten, zoals een preset om een bepaald internetradiostation meteen te starten. Op het Thuis-scherm tonen ook snelkoppelingen naar de diensten die je gekoppeld hebt. Hoe lang dat lijstje is, hangt van jezelf af.

Als reviewer gebruik ik Apple Music, Tidal, Qobuz en Spotify door elkaar, plus nog enkele radiodiensten, waardoor er veel staat. Bij de meeste gebruikers zullen er twee-drie iconen verschijnen. Wanneer het gaat om het aantal ondersteunde diensten blijft Sonos de kampioen. In de app zie je diensten die niemand anders aanbiedt, zoals Apple Music en YouTube Music.

Het blijft zelfs mogelijk om Spotify in de Sonos-app te gebruiken, waar andere fabrikanten enkel Spotify Connect kunnen aanbieden. Of het nu echt erg is dat je pakweg bij BluOS of HEOS in de Spotify-app moet werken, dat is een andere vraag. Sommigen zullen dat net een goede zaak vinden omdat ze de app van de dienst vertrouwd vinden; gelukkig kan dat ook bij Sonos. 

Het koppelen van speakers in een groep gaat bijzonder vlot bij Sonos. Wat dan juist wat lastiger werd in de laatste app-interfaceupdate, is het schakelen naar een andere speaker. Voor je het weet koppel je de tweede speaker aan de eerste, terwijl je eigenlijk die tweede wilde kiezen om er iets anders op te spelen.  

Handig is wel dat je tegenwoordig preset-groepen kunt aanmaken, zodat je met een druk op het scherm een vaste collectie speakers kunt groeperen. Handig in grote ruimtes, en ook als je Sonos-speakers in een horeca- of winkelomgeving gebruikt.

Schakelen tussen Bluetooth en WiFi gaat vlot met de Sonos Play

Wanneer je de Play thuis inschakelt, verbindt het automatisch weer met je WiFi-netwerk (het ledje vooraan brandt wit). In feite zal het nooit echt ‘uit’ schakelen, tenzij de accu leeg is. Is deze nog vol of hangt de speaker aan de lader, dan kun je hem ten alle tijden aansturen via de Sonos-app.

In de WiFi-modus blijft Bluetooth trouwens actief. Vanaf je smartphone over Bluetooth muziek streamen naar een Play kan dan ook nog – en je kunt die stream dan ook over WiFi naar pakweg een Sonos Arc Ultra of een IKEA Symfonisk-speaker sturen. 

De Bluetooth-modus (ledje brandt blauw) werkt via een toegewijde knop aan de achterkant. Er is een kleinere toets die de speaker in de pairing-modus plaatst door lang te drukken, wat verder verloopt zoals bij elke Bluetooth-speaker. Even indrukken schakelt de speaker van de ene modus naar de andere. Dat overschakelen gaat heel vlot, al is het iets dat je in de praktijk zelden zal doen. Thuis gebruik je wellicht WiFi, elders meteen Bluetooth.

Zo klinkt de Sonos Play: direct vertrouwd

De Play is dus zeker rijk aan functies. Maar hoe klinkt het? Een antwoord daarop is ‘als een Sonos’. Het bedrijf weet heel goed wat het op akoestisch vlak doet, waardoor het echt consequent een huisgeluid weet neer te zetten dat over elke speaker grotendeels gelijk blijft. Als ik bijvoorbeeld de Play naast een Roam plaats, vormen ze meteen een geheel. De ene klinkt sterk als de andere, behalve dat de Play iets ruimer muziek neerzet en met wat meer bassen geluid produceert. 

Het is een zeer warm klinkende versie van 'Vampire' van Olivia Rodrigo die uit de Play komt, met de stem van de zangeres die er dan echt uitspringt. Misschien net te veel, al zullen velen misschien net die helderheid fijn vinden. De beat in dit nummer is een tikje wollig, maar wel best vol en brengt de snelheid van de track goed over. Dit met de speaker los op een salontafel en met Auto Trueplay.

Mooi ook, de vocals van Thom York en de akoestische gitaar bij 'Exit Music for a Film', maar ik mis wel die melancholische ruimtelijkheid bij dit nummer of de volheid van vervormde basgitaar. Dat doet de Era 100 echt wel beter. Idem bij 'No Harm' van de Editors, waar de kwaliteit van Tom Smiths stem wel heel genietbaar was.

Het is dus niet perfect, maar ik snap wel de keuzes qua tuning. De Play heeft wel een fijne tuning voor muziek in de achtergrond of zelfs een feestje, want het kan best wel luid. Ook buiten - waar basenergie snel verloren gaat - presteert het sterk.

Stereo blijft ook voor de Sonos Play de betere optie

Zoals altijd bij draadloze speakers (van Sonos, maar ook anderen) vind ik de stap naar een stereopaar zeer effectief. Een plaatsing wat verder weg van elkaar, min of meer op gelijke afstand van jou als luisteraaar klinkt het best. Ook met de Play kan dit, althans, als ze op het WiFi-netwerk hangen. Je kunt bij Sonos enkel gelijke modellen tot een stereopaar combineren. Een Play met een Era 100 pakweg in stereo laten spelen kan niet.

Het is wel een prijzige keuze, want je spreekt dan over bijna 700 euro om muziek op één plaats te krijgen. Als je toch vooral thuis gaat luisteren met een stereopaar, dan kies je misschien beter voor een paar Era 100's (400 euro). Klankmatig schat ik die toch net iets hoger in, zeker in een stereopaarmodus. Een accu heeft zo'n Era 100 natuurlijk niet, dus.

Een stereopaar maken (en ontbinden) via de Sonos-app duurde vroeger best lang. Dat is niet langer het geval, waardoor je sneller ad hoc een paar speakers wil koppelen. Zelfs een minimalistisch nummer als 'Winston Churchill's Boy' van Benjamin Clementine waar je vooral een stem en een piano hoort, klinkt via een paar Play's heel wat ruimer. Vooral: de muziek komt los van de speakers, waardoor het minder uit één punt lijkt te komen.

Deze track wordt tegen het einde een stukje spannender, met cello en stevige drums. Die schaalvergroting volgen de Play's vrij goed, zonder gecomprimeerd te klinken.  Dat heeft de Play wel iets meer als je een intensere mix als 'Run' van Snow Patrol luid afspeelt. Maar dat heb je altijd wel bij draadloze speakers, die DSP gebruiken om de speakers te beschermen en om te zorgen dat er evenwicht bij hoge volumes blijft bestaan. In feite is het juist indrukwekkend dat een kleine speaker als de Play zo luid en zuiver kan spelen. 

En met Bluetooth?

Hoewel theoretisch streamen via Bluetooth een minder kwaliteit is vergeleken met streamen via WiFi, viel daar bij de Play weinig van te merken. Op dat vlak moet je geen terugval verwachten. Zelfs al stream je 'slechts' via AAC, het klonk prima - misschien wel net dankzij die warmere, verhullendere tuning. De Play klinkt ook goed buiten, de volheid van de weergave wordt zo goed als het kan behouden.

Het koppelen van twee Play's verliep ook heel soepel, er komt geen app aan te pas. De Play-knop bovenaan de tweede speaker langer ingedrukt houden, volstond. Er ontstaat dan trouwens geen stereopaar, de speakers spelen hetzelfde. Het voordeel is dat je de speakers dan wat argelozer kunt neergooien dan bij een stereopaar. En dat was tijdens die skivakantie best fijn. 

Conclusie

Is de Sonos Play duur te noemen? Wel als je hem louter als Bluetooth-speaker bekijkt, maar dat is het niet. De kracht van de Play is juist, zoals bij de Roam en Move, dat je hem zowel thuis als in een vakantiehuis kunt inzetten.  En omgekeerd, als je enkel voor thuis een speaker zoekt die je statisch gaat gebruiken, dan ben je goedkoper én qua audio beter af bij de Era 100.

De troef van de Play is zijn flexibiliteit. In die zin is dit een geslaagde uitbreiding voor mensen die al in het Sonos-ecosysteem zitten. In plaats van puur voor op vakantie of in de tuin te investeren in een Bluetooth-speaker die op andere momenten mogelijk niet gebruikt wordt, vinden zij hier een speaker die het hele jaar door ook in huis te gebruiken is. De Auto Trueplay-functie is wat dit product onderscheidt, en ook die veelzijdigheid op audiovlak waar maakt. 

Sonos Play