Yamaha YH-C3000 en YH-4000 review: twee heel verschillende topmodellen

In deze review komen twee twee nieuwe high-end hoofdtelefoons van Yamaha aan bod, de Yamaha YH-C3000 en de Yamaha YH-4000. Het is interessant om ze samen in één artikel te bespreken, juist omdat dit duo qua techniek en design een radicaal ander pad bewandelt. Qua prijs verschillen ze ook wat, maar het is vooral qua technologie dat deze twee Yamaha’s heel andere uitersten opzoeken.

Wat de YH-C3000 en YH-4000 gemeen hebben, is dat beide premium hifi-producten zijn. Yamaha heeft draadloze hoofdtelefoons voor de pendelaar en de wereldreiziger, zoals de YH-E700B NC-koptelefoon of de TW-E7B inears. Dit tweetal past echter meer bij de ambitieuzere hifi-ambities van het Japanse bedrijf. Vooral de open YH-4000 is echt een koptelefoon om rustig thuis muziek te fijnproeven, de gesloten YH-C3000 is iets veelzijdiger. Je kunt hem bijvoorbeeld ook op kantoor gebruiken, al is dat dan wellicht een corner office op de bovenste verdieping.

Hoewel beide Yamaha's makkelijk aan te sturen zijn, roepen ze toch om gecombineerd te worden met een gepaste DAC en hoofdtelefoonversterker. Op dat vlak bestaat een heel universum van toestellen, van betaalbare usb-modellen die lijken op geheugensticks via middelgrote toestellen (zoals iFi Audio’s xDSD Gryphon) tot grotere desktopapparaten die je aan een computer hangt. Een aantal, zoals de FiiO K17 geparkeerd op mijn bureau, zijn dankzij ingebouwde streaming volledig standalone. Bij Yamaha vind je ook de highend HA-L7A, die zowel een DAC als een uitstekende versterker in z’n L-vormige behuizing herbergt.

Yamaha YH-C3000 vs YH-4000: gesloten versus open

De ‘C’ in YH-C3000 staat voor ‘closed’, oftewel gesloten. Dat wil zeggen dat de driver of speaker gemonteerd is in een behuizing die achteraan toe is. Yamaha gebruikte in dit geval de gelegenheid om van die gesloten ‘kappen’ iets heel fraais te maken. Daarvoor moet je wel van dichtbij kijken. Van ver lijkt het eerder een glanzend zwart, van dichtbij is te zien dat het gaat om een houtafwerking met een pianolak-achtige afwerking. Knap, in het echt mooier dan de foto’s doen uitschijnen.

Bij een open ontwerp, zoals de YH-4000, is deze behuizing open. Vaak gaat het dan om kleinere openingen, of een opening in het midden van de behuizing waar een rooster is op aangebracht. Bij de YH-4000 verhult het knappe design dat er heel veel openingen zijn, zowel centraal als rondom. Dat zie je pas goed wanneer je een lichtbron door de hoofdtelefoon schijnt: dan wordt zichtbaar hoeveel licht (en dus ook geluidsgolven) het ontwerp doorlaat.

Die verschillen bepalen waar je de YH-C3000 en de YH-4000 kunt gebruiken, maar het heeft ook een gevolg voor de klank. Dat is een rode draad in deze dubbelreview; verderop leggen we met concrete voorbeelden uit wat het verschil is. Kort door de bocht kun je stellen dat een open koptelefoon vaak meer, jawel, ‘open’ klinkt. Muziek verschijnt grootser, met vaak een sterker detailgevoel. Dat gaat wel meestal ten koste van de laagweergave. Die basenergie gaat sneller verloren, waardoor bassen wat vlakker blijven en minder diep duiken. Een gesloten design is bijna het omgekeerde hiervan. Bassen hebben betere slam, body en diepte, en de beleving is intenser en dichter op de huid. Het draait niet enkel om het laag, ook het midden is vaak concreter afgetekend. Daar staat een minder wijs geluidsbeeld tegenover, waarin details moeilijker te ontwaren kunnen zijn.

Beukenhout vs skeletbouw

Op het eerste gezicht zou je niet zeggen dat de YH-C3000 en YH-4000 verwant zijn. Het subtiele beukenhout van de ene staat in schril contrast met de high-tech vibe van de open koptelefoon. Bij die YH-4000 zijn er zoveel openingen dat het bijna doet denken aan skeletbouw. Je ziet meteen de verwantschap met het 5.000 euro kostende YH-5000SE-vlaggenschip van het Japanse merk.

De hoofdband is echter bij de twee modellen hetzelfde. Positief, want het zit op verschillende vlakken slim in elkaar. Het gebruik van een dubbele hoofdband is bijvoorbeeld een juiste keuze. Ook bij andere merken zie je dit wel eens: er is een dunnere metalen boog aan de buitenzijde, die structurele stevigheid levert, met een zachtere, brede band aan de binnenkant. Het is deze band uit proteïneleder en een zacht materiaal die op je hoofd rust. Dat is veel aangenamer dan een onderdeel uit kunststof of metaal, zelfs als dit van wattering is voorzien.

Ook heel slim bij de YH-C3000 en YH-4000 is het mechanisme om de hoofdband te verstellen. Dat kan over een breed bereik, nuttig gegeven uiteenlopende hoofdvormen en draagstijlen. Het is bovendien voldoende stroef dat de gekozen pasvorm behouden blijft. Je moet niet elke luistersessie beginnen met de koptelefoon af te stellen, dat is fijn.

De hoofdband eindigt in een Y-vormige beugel met drie scharnierpunten, die er heel betrouwbaar uitzien. Dat is ook de algemene indruk bij dit duo. Ze zijn beide in Japan gebouwd, met een topafwerking die hoort bij het prijspunt. Er is ook altijd een harde luxecase meegeleverd.

Draagcomfort van de Yamaha YH-C3000 en YH-4000: goed voor uren dragen

Het draagcomfort is bij de YH-C3000 en de YH-4000 prima, al is de ervaring op het hoofd net even anders. De Yamaha YH-4000 is iets losser dan de YH-C3000. Die laatste drukt iets meer aan, maar het blijft een ‘lichte’ ervaring. De YH-C3000 is dan ook effectief heel licht: 330 gram. Dat is helemaal niet veel. Z’n open tegenhanger doet daar zelfs nog 10 gram af.

Zelfs oorkussens hebben een invloed op de weergave. Misschien wel daarom dat de YH-C3000 kussens uit volledig PU-leder meekreeg, terwijl de YH-4000 met hybride kussens werd uitgerust. Aan de randen zijn ze uit proteïneleder met ventilatiegaatjes, maar de contactoppervlakte is suede.

Dynamische versus planar-magnetische drivers

Zo verschillend als het design van deze twee Yamaha’s is, is ook de gebruikte techniek. Er kwam al een verwijzing naar de YH-5000SE langs, het topmodel dat Yamaha in 2023 introduceerde. Dit was voor het Japanse bedrijf een terugkeer naar het highendsegment, waar het al vele jaren afwezig was. Het was ook een terugkeer naar een techniek die mede door Yamaha ontwikkeld werd: planar-magnetic drivers. Of zoals het merk het zelf graag noemt: orthodynamic.

Het is een type speaker die je hoofdzakelijk in dure hoofdtelefoons ontmoet, omdat de techniek toch wat duurder is dan de klassieke dynamische driver. Daar zijn uitzonderingen op, zoals de ROG Kithara van Asus die we recent getest hebben. Doorgaans zijn het vooral audiofiele modellen die er mee uitpakken, onder andere omdat planar-magnetic-drivers veel lineairder zijn en minder vervormen. Geluid komt niet uit één centraal punt, maar wordt breder aangeleverd.

Reden genoeg om die YH-5000SE met een gloednieuwe planar-magnetic driver uit te rusten, en nu ook de YH-4000. Voor de Yamaha YH-C3000 ontwikkelde het bedrijf een alternatief: de Armodynamic-driver. Een dynamische speaker dus, met het aramidemateriaal dat ook wordt toegepast in de highend Yamaha-speakers.

Zo klinken de Yamaha YH-4000 en de YH-C3000: geïnspireerd door instrumentenbouw

Het verschil tussen een open en gesloten design vertaalt zich zoals gezegd naar een heel andere weergave. Wel blijven deze beide koptelefoons typische Yamaha’s. Het bedrijf kende z’n origine in 1887 – neen, dat is geen typo – als muziekinstrumentbouwer; het is nog altijd een marktleider op dat vlak. Audioproducten bouwt het ook al decennia, met een blik op de instrumententak die zich vertaalt in een huisgeluid dat natuurlijk en eerder evenwichtig overkomt. Dat is ook waar zowel de YH-C3000 als de YH-4000 sterk op inzetten.

Waar de YH-4000 echt in excelleert is muziek weergeven zonder een ingesloten gevoel. Per definitie heb je wel iets minder slam bij bassen met een open design. Toch kreeg ik bij ‘Everybody Scream’ van Florence+Machine of ‘Touch’ van Daft Punk nog altijd een weelderige baslaag onderin. Dat is echt belangrijk voor de beleving, onder andere bij dat Daft Punk-nummer, waar de basgitaar in het outrodeel vanaf circa 8 minuten essentieel is. De symfonische klanken die eveneens opduiken klonken ook heerlijk vloeiend, en het geheel inclusief het koorgezang is lekker groots.

Dat is sowieso een sterkte van een open hoofdtelefoon, bij deze Yamaha is er daarnaast vooral een fijn balans. Het klinkt groots, maar niet te ijl of afstandelijk. Waar het eveneens scoort is met fijner detail, zoals de uitdovende pianotoon op het einde van ‘Touch’. Je in het centrum van een muzikale bol plaatsen, is uiteindelijk wat de YH-4000 goed doet.

Bij het funkier ‘Get Lucky’ met Pharell Williams is de gesloten YH-C3000 dan weer net wat meer fun, omdat de groove voller wordt overgebracht. Maar toch, zelfs met de open Yamaha vond ik dat ritmische aanstekelijk werd neergezet. Het geklap klonk bovendien heerlijk ‘echt’.

Ruimtelijkheid is altijd wel een troef

Waar je – opnieuw – niet aan kunt ontsnappen is dat de YH-4000 heel open is. Het is een hoofdtelefoon om thuis naar te luisteren, en dan in een stille kamer. Iemand die langskomt met een stofzuiger? Dat zal je weten. En omgekeerd, wat je beluistert is ook perfect hoorbaar voor huisgenoten. Naast iemand een grootse symfonie beluisteren terwijl deze in alle rust een boek probeert te lezen zal je wellicht een por in de zij opleveren.

Als de stiltevoorwaarde vervuld is, levert de Yamaha YH-4000 wel een luisterervaring die vooral bij fijne opnames – denk intimistisch-live-klassiek-singer-songwriter – heel authentiek zal overkomen. Een mooi voorbeeld is ‘The Long Way Round’, het debuutalbum van gitariste-zangeres Maya Delilah. Op de Yamaha YH-C3000 klinkt het intens en zit je heel dicht bij de Britse, wat een mooie connectie oplevert met de muziek. In het bijzonder met het gitaarspel, dat door de gesloten Yamaha echt in de schijnwerpers wordt gezet. De YH-4000 introduceert iets meer afstand en evenwicht, wat je eerder verder in de ruimte plaatst. Het is meer een volledigere performance, langs de andere kant was de gitaar bij de YH-C3000 meer prikkelend.

De YH-C3000 mag je zelfs bestempelen als een lichtwarme weergever. Zeker als je het vergelijkt met Yamaha’s huisgeluid, dat mikt op natuurlijkheid en detail. Van dat laatste is er geen gebrek bij ‘Beginnings Are Such Delicate Times’ van Hans Zimmer, een nummer van de Dune deel 2-soundtrack dat vaak terugkomt bij het testen. Het is dan ook een lang muziekstuk, met heftige bastonen in het begin, een lang middenstuk met delicate tonen, en een episch eindgedeelte.

Dat einde en begin werd machtig aangeleverd door de gesloten Yamaha, dat zat meteen goed. De fluit en de geluiden van wind evoceren niet helemaal de oneindige uitgestrektheid van de woestijn zoals de YH-4000 dat wél kan. Toch is het verre van ingesloten, er is nog meer dan genoeg openheid om je een weergave te bieden die een 3D-karakter heeft. Op de keeper beschouwd, maakt dat de Yamaha YH-C3000 de indrukwekkendste en ook veelzijdigste van dit duo.

Conclusie

In deze review bekeken we twee koptelefoons uit een hogere prijsklasse. Het gaat dus om koptelefoons die minder passen bij casual achtergrondgeluid: dit zijn modellen voor wie kritisch luistert. De lichte Yamaha YH-C3000 en vederlichte YH-4000 delen veel DNA, wat je hier en daar ook ziet. Bijvoorbeeld in de hoofdband. Een goede zaak, want samen met de oorkussens – die wel anders zijn per model – zorgt dat een voor een uitmuntende ergonomie. Dit zijn luxueuze koptelefoons die je lang kunt dragen, precies wat je hoopt als je een investering van deze grootte zou maken.

Op geluidsvlak bieden ze elk wel andere zaken. De YH-4000 is voor thuis en liefst dan nog als je ergens heel rustig kunt luisteren. Dan krijg je muziek heel natuurlijk en ook heel ruimtelijk aangeleverd. Bij klassiek en live-opnames is het dan echt smullen, in het bijzonder als je een rustigere weergave zoekt die je laat opgaan in de muziek zonder je te veel te prikkelen. Op dat vlak biedt de YH-4000 ook net iets anders dan vergelijkbare producten van pakweg HiFiMan of Sennheiser. 

De YH-C3000 is door z'n gesloten design veelzijdiger en ook wel ‘spannender’ om naar te luisteren. De weergave is gebouwd op een boeiende baservaring, maar blijft ook voldoende audiofiel zodat je meer uit betere opnames hoort. Ondanks het gesloten design is het een relatief open klinkende hoofdtelefoon die niet gecomprimeerd klinkt of tussen je oren lijkt te spelen, zoals NC-koptelefoons dat vaak wel doen. De concurrentie rond dit prijspunt is wat steviger en sommigen zullen natuurlijk vergelijken met betere draadloze modellen. Wat de YH-C3000 dan echt te bieden heeft is openheid en draagcomfort die je vaak mist bij die alternatieven, waardoor je ook meer ontspannen langer kunt luisteren.

Yamaha YH-C3000
Yamaha YH-4000