ASUS ProArt GoPro Edition PX13 review: een compact workstation in een sportief jasje

Deze GoPro editie is feitelijk een lik verf op een bestaand product: de ProArt PX13 (HN7306)  was er al een tijdje. Deze nieuwe uitvoering grijpen we aan om er alsnog naar te kijken, want daar waren we eerder niet aan toegekomen. Door zowel de technische basis als wat Asus daarmee heeft gedaan is het zeker een nadere blik waard. Die krijgt het dus in de ProArt GoPro Edition PX13, dat is nogal een mondvol. Het liefst zouden we deze collaboratie stomweg de ‘GoProArt’ noemen, maar dan hebben we waarschijnlijk mot met minstens twee brand managers. Die mensen hebben het al zwaar genoeg, dus we laten deze taalkundig voor de hand liggende fusie van merknamen even links liggen.

Hoe dan ook: het samenwerkingsverband is snugger aangepakt. De GoPro Edition verschilt op het technische front nauwelijks van een reguliere ProArt PX13, maar verpakt de laptop wel meteen meer als een proactief product. De doelgroep is duidelijk. Ben je een contentmaker die ook veel reist? Dan belooft dit totaalpakket een lekker draagzaam werkstation als reismaatje. Voor sporters en vloggers met GoPro-materiaal is er wellicht nog een extraatje, maar daarover later meer.

De ProArt GoPro Edition PX13: sportieve vorm

Het unieke van de GoPro Edition zit ‘m namelijk vooral in de verpakking. Niet alleen de verpakking van de hardware, maar alles rondom de laptop. Normaliter zien we dat als bijzaak, maar in dit geval vormt het een onderdeel van de samenwerking in kwestie. De nog vrij omvangrijke productdoos is dichtgebonden met stoffen riemen in GoPro-stijl. Diezelfde banden zijn direct inzetbaar als schouderriem voor de meegeleverde draagkoffer. 

Met de zwartblauwe straps, groevenpatronen op de koffer en een beetje bungeekoord als flair, oogt de kofferoplossing lekker GoPro-esk. Lees: sportief en robuust, maar zeker niet lomp. In het koffertje zijn voedingsblokken en -kabels netjes te organiseren met elastieken in de voering. Er is plek voor accessoires (zoals de inbegrepen ASUS Pen 3.0 en bijbehorend laadblokje) in een dicht te ritsen netje. De ProArt PX13 zelve neemt plaats achter een eigen ‘klaptafeltje’ in de koffer. 

Vanzelfsprekend heeft ook de ProArt PX13 in kwestie een likje GoPro-verf gekregen. In de metalen bovenklep van de laptop is een patroon van lijnen gefreesd. ‘Gewoon wat lijntjes’ voor de leek, maar ingewijden zien hier kenmerken van GoPro-camera’s terug. Zowel de recente Hero-modellen als de nieuwe Max 2-camera maken gebruiken van groeven ter versteviging en koeling van de compacte actioncamera’s. Dezelfde groeven in de schermklep spiegelen een chique, subtiele verwijzing.

De GoPro-accenten blijven niet bij de kenmerkende lijnen. Het numpadloze toetsenbord wordt in deze editie subtiel blauw verlicht. De F8-knop, een optionele sneltoets naar de GoPro-app, kleurt een nog iets diepere blauwtint. Het heeft wel iets fris op het oog, zonder schreeuwerig over te komen. Nóg subtieler: in de rubberen pootjes onderop zitten wat spikkeltjes blauw. Ook als je helemaal niets met GoPro hebt, storen deze stijlkeuzes allerminst.

Los van de vleugjes GoPro mag de algehele bouw van de ProArt PX13 er bovendien ook wezen. De 13 inch grote flippy laptop is grotendeels met metaal omhuld en weegt een degelijke 1390 gram. Zonder aarzelen kun je ‘m optillen aan een hoekje; het geheel voelt ruim rigide genoeg. Ook de scharnieren komen gedegen over: deze klep kantelt prettiger (en dus veel verder) dan bijvoorbeeld het grotere scherm op de ProArt P16-laptops. 

Het gevoel in gebruik is typisch ProArt. Denk aan een prima laptoptoetsenbord met zakelijke shinetrough en een vrij omvangrijk muisoppervlak, zeker gezien de omvang van de laptop zelf. Alles tikt en glijdt naar behoren. Geheel in ProArt-stijl zit in het vingervlak ook de DialPad verborgen. Die werkt, net als op andere recente ProArt-laptops, vrij intuïtief met het versoepelen van (creatief) werk. Zonder al te veel gedoe wentel je daarmee makkelijker door videobestanden en breng je gemakkelijk kleine retoucheringen op foto’s aan. 

Lumina OLED, zonder ‘Pro’-noemer

Let wel op: de ProArt P16 introduceerde Asus’ nieuwe Lumina Pro OLED-telg. Die verbeterde panelen komen met significant fellere verlichting en effectievere wering van lichtreflectie. Helaas is deze Lumina Pro-technologie schijnbaar nog niet verkrijgbaar in dit 13 inch formaat. De ProArt PX13 doet het namelijk nog met een ‘regulier’ Lumina OLED-paneel.

Dat non-Pro-aspect zien we vooral terug in de schermhelderheid van de ProArt PX13. De piekhelderheden in sdr-weergave blijven steken op 369 nits. Dat is redelijk fel, maar niet genoeg om regelmatig in de buitenwereld mee te werken. Dat terwijl juist deze laptop zich daarvoor leent: dit zou immers het reismaatje van extreme sporters en reizende content creators moeten zijn. De doelgroep zal vaker naar binnen moeten verkassen om de rest van die ene mooie mountainbike-video uit te draaien. 

We zijn het inmiddels wel gewend van de hele Lumina OLED-noemer, maar dat zijn verder gewoon toffe oledpanelen. Onze colorimeter claimt de volle 100% dekking van sRGB en een toereikende 98,7% op DCI-P3, met daarachteraan nog een redelijk 88,9% AdobeRGB. Voor de laatste wordt geen vooraf geïnstalleerd kalibratieprofiel meegeleverd, maar het zou nog enigszins kleurgetrouw kunnen. Al zullen de creators in deze doelgroep waarschijnlijk weinig printafdrukken van hun content maken. 

Geheel naar verwachting is de wel aanwezige kleurkalibratie van het Lumina OLED in orde. We meten in zowel de sRGB- als DCI-P3-kleurengamma’s iets grotere Delta-E-afwijkingen dan op de recente ProArt P16’s, maar zeker niet veel. Het diepe rood op sRGB stuurt te diep en in P3 wijkt het oranje-tot-groene spectrum ietsje af, maar dat merkt de gemiddelde creator alsnog niet. De meeste kleuren meten we met Delta-E-waarden rond of zelfs een tikje onder de 1. Dat is ruim voldoende kleurkritisch voor de gemiddelde GoPro-gebruiker, inclusief de kritischere gebruikers van GoPro’s 10-bit logcodering.

Los van kleurkritiek mag het PX13-scherm er sowieso wezen. De 3K-achtige resolutie (2880 bij 1800 pixels) is op dit formaat vlijmscherp. Aan pixels geen gebrek – je moet als maker alleen wel toekunnen met een iets kleiner scherm en een refresh rate van maximaal 60 hertz. Soit, dat hoort uiteraard bij een compact model als deze. Het beeld is bovendien gemakkelijk uit te breiden  over een hdmi 2.1-poort of middels een van usb-c-aansluitingen (40 Gbps).

Bovendien komt aanraakinvoer van het eigen scherm hier beter tot zijn recht. De grote P16’s ondersteunen eveneens touch, maar die schermen zijn flinterdun en laten zich niet platleggen. Dat voelt daardoor veel te priegel. De ProArt PX13 pakt dat wat sportiever aan. De schermklep is steviger en het scherm laat zich volledig omvouwen; dat leent zich veel beter voor vingerwerk en (drukgevoelige) peninvoer. Wie het blieft, kan de PX13 dus ook prima gebruiken als een krachtig tekentablet. 

Compact, maar krachtig genoeg

Onder de motorkap schuilt voldoende kracht om allerlei content te creëren. Dat pakt de PX13 anders aan dan eerder genoemde P16-modellen. Dat zijn toch de grotere en zwaarder uitgeruste notebooks. De ProArt PX13 is kleiner qua vorm en daarmee accucapaciteit; daar komt vanzelfsprekend andere hardware bij kijken. Al bewijst de PX13 met verve dat een kleiner systeem tegenwoordig workstation-achtige prestaties kan leveren. 

In de basis draait de ProArt PX13, GoPro-uitvoering of niet, op de AMD Ryzen AI Max+ 395-processor. Die telt liefst zestien (!) volwaardige Zen 5-kernen, naast een geïntegreerde Radeon 8060S-gpu en een 50 TOPS npu. De zogenaamde Strix Halo-processor beschikt in dit pakket over de standaard 55 watt stroomlimieten, maar kan daarmee aardig wat zware taken trotseren. 

In onze processortests speelt de Ryzen AI Max+ 395 veelal quitte met met de Ryzen AI 9 HX 370 (van de ProArt P16) – in desktoptermen zijn de cpu-prestaties vergelijkbaar met de zestien kernen tellende Ryzen 9 5950X. Lees: workstation-waardig spul. Hier kun je prima een flink videoproject tegenaan gooien of, logischer in dit kader, sferische 8K-opnames van de GoPro Max 2 bewerken.

Geheugen, grafische kracht en opslag van de ProArt GoPro Edition PX13

In het kader van grote videoprojecten valt een ander verschil met de ProArt P16 op. Waar die luxe laptop het deed met 64 GB aan ddr5-modules, is deze ProArt PX13 voorzien van een bizarre 128 GB aan RAM: direct het maximum wat dit moederbord ondersteunt. Er zijn weinig reële scenario’s waarin zoveel geheugen ‘op’ kan raken. Zelfs videopodcasts met een viertal 4K-camera’s kunnen vooruit met de helft; op dit systeem zou je daarnaast dus nog een zwik zware toepassingen (of een tweede videoproject) kunnen draaien. Omdat het gedeeld geheugen met de videokaart is, kan je ook denken aan toepassingen als veeleisende large language models voor AI.

Dubbel het werkgeheugen van een P16 dus, maar nu zonder aparte gpu. De Ryzen AI Max+ 395 is echter uitgerust met een ingebakken Radeon 8060S en die is een heel stuk krachtiger dan zeg de Radeon 890M van een ROG Xbox Ally X (die weer sneller is dan de 880M van een 'gewone' Ryzen AI 9 365 of 465). Het is geen RTX 5090 laptop gpu, maar het komt een heel eind in toepassingen als raytracing, zware AI-taken en games. In onder meer Steel Nomad Light behaalt de Radeon 8060S drievoud de score van de Radeon 890M in de ROG Xbox Ally X. Daar kan je dus nog prima een casual spelletje mee spelen, zeker als je niet vies bent van wat slimme upscaling-praktijken.

De afwezigheid van een aparte videokaart is voor de doelgroep hooguit voelbaar in videocodering. De Ryzen AI Max+ 395 ondersteunt weliswaar alle moderne codecs, waaronder AV1, maar biedt minder rekeneenheden dan een dedicated gpu. Maar goed, met zestien krachtige cpu-kernen wordt dat vrij effectief opgevangen. 

Voor de volledigheid laten we de ssd niet onbesproken. Standaard levert Asus deze ProArt PX13 met 2 TB aan PCIe 4.0-opslag. Dat is in dit geval de relatief rappe Sandisk SN5100S, die in onze zakelijke test tot het topsegment behoort, maar wat inlevert op gameprestaties. Dat blijkt een prima match voor een creator-gedreven laptop, al hadden we graag wat meer ruimte dan 2 terabyte gehad. 

Er zit namelijk maar één M.2-slot op de krappe PX13. Dat is bovendien een compact exemplaar, wat de opties voor uitbreiding beperkt. Uitbreiden van de opslagcapaciteit gaat hoe dan ook direct gepaard met een herinstallatie van het besturingssysteem. Creators die met grotere videoprojecten worstelen, moeten dan ook sneller een beroep doen op externe opslag. Dat is geen doodzonde, maar hoe lokaler de bestanden, des te responsiever het productieproces. Optioneel kan de microSD 4.0-kaartlezer voor wat kleiner werk voldoen, maar het zware spul is beter af op een volwaardige ssd. 

Kleine laptop, lange adem

Hoelang blijft dit draagbare systeem zonder stroomtoevoer denderen? Nou, de afwezigheid van een aparte videokaart maakt de ProArt PX13 lekker lean and mean. Zelfs met het ietwat kleinere (maar voor dit formaat riante) accupakket van 73 Wh behaalt de ProArt GoPro Edition PX13 een fraai rendement. Games en zwaardere productiviteit houdt het systeem anderhalf uur vol – niet bepaald een noemenswaardige restatie – al stijgt de werktijd snel bij de iets minder intensieve taken.

Doorsnee kantoorwerk houdt de ProArt PX13 gemakkelijk 11 uur uit, met de schermhelderheid halverwege, op ongeveer 200 nits. Beperkt het gebruik zich enkel tot het kijken van video’s (op dezelfde helderheid), dan heb je het al snel over ruim 14 uur aan uptime. Daaruit blijkt dat de Ryzen AI Max+ 395 zich prima laat temmen en afremmen. Dergelijk batterijrendement hadden we niet per se verwacht van een dermate krachtige processor, nota bene in een krapper chassis. 

Dat staat uiteindelijk toch best lekker bij de insteek van een draagbare werklaptop. Ondanks geringe grootte en gewicht, kan je hier alsnog een eindje op vooruit. Voor het zwaardere merk zal het apparaat alsnog even aan de (usb-c) voeding moeten hangen, maar ook dat is prima te overzien. De plaatselijke Stube heeft vast een stopcontact voor je over, zodat je die run door het freestyle sneeuwpark wat sneller kan verknippen.

Conclusie

Om gecharmeerd te raken van de ProArt PX13 GoPro Edition hoef je heus geen GoPro-missionaris te zijn. Natuurlijk zien we her en der verwijzingen naar het collaboratieve merk, maar dit pakket past prima bij alle beweeglijke creators, ongeacht het soort video-apparatuur. Praktisch alle soort contentmakers met frequente reisplannen mogen hier aankloppen voor een compact, maar krachtig werksysteem.

Ook zonder aparte videokaart zit de ProArt PX13 niet om rendement verlegen. De AMD Ryzen AI Max+ 395 is tegen alle grote productieprocessen opgewassen, zeker met de onbehoorlijke 128 GB aan werkgeheugen. Dat laatste zal voor veel videomakers wellicht wat overkill zijn – terwijl het denkelijk de adviesprijs van deze PX13 flink omhoog stuwt. Ook als totaalpakket, met chique draagtas en stylus inbegrepen, is ProArt PX13 GoPro Edition stevig aan de prijs. 

Liefst zien we Lumina Pro OLED ook nog ooit geïntroduceerd worden in dit formaat, zeker omdat we daarmee wat makkelijker in het zonnetje door kunnen werken. Qua kleuren, scherpte en contrast is echter weinig aan te merken op het reguliere Lumina OLED. In tegenstelling tot de grotere ProArt-schermen werkt deze omvouwbare optie veel prettiger met invoer met (meegeleverde) stylus en vingers. Dat past goed bij het concept van een lekker sportief en draagbaar creatiestation. 

Voor de stevige 3.599 euro adviesprijs (Coolblue tikt er op moment van schrijven nog doodleuk 400 euro op) had er best een GoPro Max 2 bij gemogen, maar dat is helaas niet de deal. De meerprijs is waarschijnlijk geïnvesteerd in geheugenvolume. Een alternatieve, goedkopere versie met de helft van het geheugen zou niet misstaan. Dat maakt de GoProArt misschien iets minder extreem, maar wel wat toegankelijker voor de iets minder veeleisende creators.

ASUS ProArt GoPro Edition PX13