Google Pixel Buds 2a: heel klein en heel fijn

Ergens kan het vreemd lijken dat een gigant als Google zich de moeite troost om draadloze oordoppen uit te brengen. Toch doet het bedrijf dat al langer, deels als aanvulling bij de Pixel-telefoons en ook als verlengstuk van Google Assistent en nu Gemini. Inmiddels zijn er al bijna tien jaar Pixel Buds te koop.

Pixel Buds 2a: focus op kernzaken

De Pixel Buds 2a zijn de nieuwste generatie, de opvolger van de Pixel Buds A. Het gaat hier om draadloze oordoppen die niet veel kosten, maar wel iets te bieden hebben. Zoals een degelijke accuduur van 7 uur (met NC) en een snellaadmodus die indruk maakt. Vijf minuten doorbrengen in de draadloos oplaadbare case zou je één uur extra opleveren – mét ruisonderdrukking. Multipoint is er ook, al moet je dat wel eerst aanzetten.

Aanvankelijk kostten de Pixel Buds 2a 149 euro, maar recent werd de prijs verlaagd naar 119 euro. Dat lijkt deze kleine Google-oortjes een sterke inzending in het instapsegment te maken. Benieuwd of die indruk klopt...

Verwacht qua functies bij deze Google-oortjes vooral de essentie. Zoals codec-ondersteuning beperkt tot AAC en geen comfortfuncties zoals pauzeren als je begint te spreken. Noise-cancelling is er wel, wat nieuw is bij instapoortjes van Google. Het gooit hiervoor zelfs de Tensor A1-chipset, die eerder op de de Pixel Buds Pro 2 opdook, in de strijd.

Google belooft daarnaast sterke spraakprestaties dankzij Super Wideband, een functie van Bluetooth die de bandbreedte voor spraak verdubbelt. Net zoals bij veel rivaliserende draadloze oortjes zijn er beamforming-microfoons voorzien om spraak nauwkeurig op te pikken.

Design en draagcomfort

Inderdaad, de Pixel Buds 2a zijn frappant kleine oortjes. En licht. Met 4,7 gram, in combinatie met de ergonomische vorm, spreek je hier over toestellen die heel onopvallend en comfortabel in je oorschelp rusten. Ze zijn zo klein dat ik er soms mee knoeide bij het insteken en opbergen. De Pixel Buds-app toont wel goed hoe je deze toestellen moet insteken én draaien. Een beetje hulp kan in dit geval inderdaad geen kwaad.

Nu hangt ‘onopvallend’ wel sterk van de gekozen kleur af. De zwarte uitvoering en de Mist-editie (=grijsgroen) zijn vrij klassiek, maar de lavendelkleurige Iris en de zachtrode Bes zijn meer een fashion statement. Het grote G-logo op de doppen had Google van mij mogen weglaten. In de praktijk valt het gelukkig niet zo op. Overigens is de compacte case altijd wit aan de buitenkant. Alleen binnenin ontmoet je dezelfde kleur als de oortjes.

Stabiliteit is een tweede sterke troef van deze kleintjes. Met het juiste formaat dop blijven deze koffieboontjes echt heel goed zitten. Een ‘vleugel’ die in je oorschelp rust, zorgt voor een bijkomende verankering. Het gaf veel vertrouwen.

Tijdens het wandelen en het reizen was er zelden een probleem, al was er een lichte neiging om uit het oor te vallen als je naar voren buigt om bijvoorbeeld je veters te strikken. Zoals altijd geldt: het juiste dopje kiezen is cruciaal.

Bediening van de Pixel Buds 2a: basaal, maar effectief

Net door het kleine formaat moet je niet lang zoek naar de touchbediening. Het is gewoon drukken op de buitenkant van de Pixel Buds 2a. De capacitieve knoppen werken reageren trouwens goed, ook met handschoenen. Een lichte tik volstaat om te pauzeren, wat langer drukken schakelt – met een magisch pinggeluid - tussen NC en Transparantie.

De controls zijn wel erg basic. Muziek stiller zetten? Dat moet je op de telefoon doen. Oortjes zonder directe volumebediening, dat is toch wel apart. Het is wel mogelijk om Gemini met een tik te activeren, wat je wel moet instellen via de Pixel Buds-app.

Misschien is de bediening voor sommigen net te basaal. Aan de andere kant zijn er talloze oordoppen die het juist ingewikkeld maken, door veel functies aan een bepaald aantal tikken vast te hangen. Het is dan makkelijker om het verkeerde ding te doen.

Eenvoudige app (voor Android-gebruikers)

Omdat de Pixel Buds 2a niet echt sterk inzetten op functies, is de bijhorende Pixel Buds-app ook betrekkelijk kaal. Met de Google-designtaal wordt wat er wel is, helder gepresenteerd. In elk geval op een Android-telefoon. Net zoals Apple bij z'n AirPods geen app voorziet voor Android, heeft Google niets voor iPhone- en iPad-eigenaars. Dat is lastig als je die multipoint-functie wil inschakelen, of het geluid aanpassen.

Door z'n eenvoud hoef je de app zelden te gebruiken. Het schakelen tussen NC en transparantiemodus gaat vlotter via de knop op de doppen. In de app zit wel een degelijke equalizer. De presentatie met schuifbalken in een lijstje is wat anders dan gewoonlijk, maar wel helder. Er zijn zes geluidspresets; als je zelf het geluid wil tweaken, zijn er vijf (niet geïdentificeerde) frequentiebanden beschikbaar. Meer informatie is altijd goed als het gaat om gezondheid, dus is het Hearing Wellness-scherm een welkome toevoeging. Hier zie je of je niet te lang te luid hebt geluisterd. 

Zo klinken de Pixel Buds 2a: geslaagd audiorapport

Out of the box klinken de Pixel Buds 2a meteen heel boeiend. Google zegt voor deze oortjes een nieuwe 11-mm driver te hebben ontwikkeld. Er zit nog meer audiokennis achter, want naast volle maar ook gecontroleerde bassen klopt het plaatje in z’n geheel echt wel. Controle is belangrijk om beats en ritmes opwindend te presteren, zodat je al gauw mee met de muziek begint te bewegen.

Dat is niet zo eenvoudig bij de anarchie van Angine De Poitrine, zeker op een manische track als ‘Mata Zyklek’. De Buds 2a scoren hier wel door alle nuances van de snelle gitaar en drums te presenteren. De weergave voelt ook ruim, zonder echt heel spatiaal over te komen. Een mooi resultaat, waardoor de zachte Arlo Parks-pop van ‘Jetta’ best wel omhullend op je af komt.

Bij ‘Chala’ en ‘Back To Pangea’ op de LNT-release gecureerd door Barry Can’t Swim vond ik de onderliggende bastonen best wel indrukwekkend aanwezig, zonder te domineren. Het mocht wel iets meer zijn bij deze clubtracks. De Bas- en Lage Bas-sliders lieten dat prima toe, zonder dat het nummer opeens te dof werd. Er zit wel wat intelligentie achter die equalizer, zo lijkt.

De tuning vond ik ook heel geschikt om video onderweg te verorberen, zelfs zonder een spatiale audio-optie. Het is gewoonweg een goed ontworpen paar oortjes, waardoor de muziek bij ‘F1’ mooi de actie en dialogen aanvulde. Bij podcasts was de verstaanbaarheid goed. Kies je voor stemversterking, dan wordt sprekers effectief uitgelicht – maar zonder de typische nasaliteit. Kortom, de Pixel Buds 2a krijgen wat mij betreft een goed rapport voor geluidskwaliteit.

Goede NC-prestaties, behalve bij wind

Op het vlak van ruisonderdrukking weten de Pixel Buds 2a veel lawaai weg te filteren. Zeker als je rekening houdt met de prijs komen ze dicht bij een topprestatie. Zowel bij een reallife-test op een vliegtuig als bij een stadswandeling werd veel geluid weggehaald. Het was vooral een heel egale ervaring, met weinig variatie naargelang een geluidsbron van positie veranderde. In de synthetische test kwam er wat meer hogere klanken door, maar wel nog altijd gedempt.

Een gevolg van de scherpe prijsstelling is dat je geen dynamische NC-functie krijgt. Het staat aan of uit, of je kiest voor transparantie. Ook die modus, waarbij je de omgeving goed kunt horen, is best effectief. Wat je hoort is relatief natuurlijk en realistisch. Als je rondloopt in een stadsomgeving, word je bijvoorbeeld niet verrast met overdreven versterkte klanken.

Een minpunt is wel dat met de NC- en transparantiemodi ingeschakeld windturbulentie best opvalt. Zelfs bij weinig wind, zorgde dit wel voor merkbare ruis. Los daarvan, kun je de Pixel Buds 2a zowel voor thuiswerk als voor het reizen gebruiken.

En bij het bellen, iets waar Google zegt hard aan gewerkt te hebben? Door het gebrek aan een sidetone-functie, verschijnt je eigen stem wat 'in' je hoofd. Een minpuntje. Maar gesprekspartners krijgen inderdaad een volle stem te horen, met slechts een licht nasaal en hol karakter. Niet erg, en helemaal sterk is hoe de Pixels Buds 2a luide herrie rondom wegwerken tijdens je gesprek.

Het duurde altijd wel een seconde of twee om echt effectief te zijn, maar daarna kwam de stem betrekkelijk helder door. Aan de andere kant zullen ze wel horen dat er een algoritme ingrijpt, maar de verstaanbaarheid blijft op peil. Dat is het belangrijkste.

Conclusie

De Pixel Buds 2a is niet de ultieme in-ear hoofdtelefoon , maar dat verwacht je ook niet aan dit prijspunt. Maar denk niet dat ze weinig voorstellen: integendeel, de nieuwe instap Google-oortjes laten een positieve indruk na, dankzij goede audio- en noise cancelling-prestaties. Ook bellen gaat er uitstekend mee. Het kleine formaat dat discreet toont en makkelijk huwt met brillen en mutsen is een sterk punt.

Het gebrek aan een iOS-app betekent dat iPhone-eigenaars beter een andere keuze maken, maar dat deden ze vermoedelijk toch wel. Op dit prijspunt en voor Android-toestellen is de Pixel Buds 2a een absolute aanrader.

Google Pixel Buds 2a