Sony LinkBuds Clip: contact met je omgeving komt met een prijs

Het concept van de Sony LinkBuds Clip hebben we eerder gezien. Huawei introduceerde het met de FreeClip (recent nog opgevolgd), en ook Motorola en JBL hebben een vergelijkbaar concept. Dat Sony 'meedoet' geeft wel aan dat er kennelijk een vraag wordt beantwoord met dit alternatief. 

Sony LinkBuds Clip: pakken het anders aan

De LinkBuds-familie van Sony omvat grofweg draadloze oortjes die je minder afsluiten van je omgeving. Dat was duidelijk het doel bij de eerste LinkBuds, kleine open ringen die je heel los in de oren droeg. De LinkBuds S hadden een conventioneel design, maar wel een open architectuur. Daarmee zijn dit echt andere oortjes dan modellen als het recente nieuwe topmodel WF-1000XM6 of goedkopere toestellen zoals de WF-C710N. 

De 'open' benadering is wat LinkBuds draadloze doppen verenigt, en de Sony LinkBuds Clip passen wat dat betreft naadloos in de familie - zij het wel weer met een heel andere aanpak. Muziek of podcasts luisteren, terwijl je toch contact houdt met je omgeving. Zodat je niet verrast wordt als er een fiets achter je opduikt, en je 's avonds op straat het ook direct hoort als je niet alleen bent. Maar evengoed op kantoor hebben dit soort oortjes hun functie, als je je niet helemaal wilt isoleren van de kletsende medemens - maar die met wat eigen muziek wel op afstand wilt houden.

Schuif ze op je oren

Zie daar de insteek van de pas verschenen LinkBuds Clip. Elk U-vormig apparaat schuif je op een oorschelp, met een driver die best ver van de ingang van je oor blijft. Het design zit dus nog meer dan ooit in de hoek van een sieraad, wat sommigen wellicht heel leuk zullen vinden. 

Noise-cancelling houdt geen steek bij een open ontwerp zoals dit. Deze oortjes zijn niet geschikt om het geluid van vliegtuigmotoren buiten te sluiten. Nochtans zijn ze verre van goedkoop: 199 euro. De LinkBuds Clip mikt op mensen die geen afsluitende draagervaring willen, maar toch op kantoor of buiten muziek of een podcast willen meepikken. En daar een flinke cent voor overhebben. Aan de andere kant, Huawei vraagt voor zijn variant net zoveel geld.  

Uitgesproken design

Anders dan die concurrent is het design van de Sony LinkBuds Clip wel explicieter. Die bewuste keuze wordt ondersteund met opvallende kleuren voor wie durft: lavendel en (pastel)groen vallen echt op. Voor de behoudender drager biedt Sony ook klassiek zwart, en een zilvergrijs dat eerder naar beige neigt, afhankelijk van je huidskleur. Het kan subtiel ogen, maar doet ook denken aan medische hulpmiddelen. Het was deze toch wat saaie kleur die we ontvingen voor deze review. 

Vergeleken met de FreeClip ogen de LinkBuds Clip oortjes minder als een traditioneel sieraad. Hier geen glimmend metaal, maar eerder sportief ogend plastic. Voor elk wat wils, zullen we maar zeggen.

Sony LinkBuds Clip gebruiken: een langer dan gewoonlijk leerproces

Ongeacht de herkomst, een Clip-toestel oogt zonder twijfel apart. Het bestaat uit een bolletje en een grotere koffieboon, verbonden met een U-vormig beugeltje dat de twee naar elkaar duwt. Waar rivalen opteren voor een dun buisje, kiest Sony voor platte, dikke band. De LinkBuds Clip insteken vereist wat oefening, meer dan de FreeClip 2 die we onlangs getest hebben. Het handigste vond ik de clip iets openduwen, de koffieboon achter de oorschelp plaatsen en dan het bolletje richting de binnenkant van de concha schuiven. Er zijn vast nog andere technieken. Als je een of meerdere piercings of oorbellen bezit, wordt het vast iets lastiger.

Zelf vond ik de LinkBuds Clip helemaal niet opvallend, maar mijn omgeving maakte er wel opmerkingen over. Met langer haar zou het wellicht minder in het oog springen, en misschien kan een zekere ik-doe-mijn-ding-attitude ook geen kwaad. De toestellen kun je trouwens probleemloos met een muts dragen.

Eens de LinkBuds Clip in het oor steken, voelen ze heel licht aan. Het merendeel van het gewicht van 6,4 gram rust namelijk niet in de oorschelp, maar zit bij de koffieboon die achter je oorlel verstopt zit. Naargelang wat je prettig vindt, kun je dit wat op en neer bewegen. Bij mij rustte het ook deels op de schedel, in de depressie achter de oorschelp; het betere google-opzoekwerk leert dat dit het mastoïd heet. 

Er is natuurlijk een leerfase waarin de Clip aanbrengen wat knulliger verloopt, daarna gaat het vlotter. Na een maandje gebruik durf ik betwijfelen of je ze ooit even argeloos insteekt als pakweg de AirPods 4. Aan de pluszijde, naast de akoestische eigenschappen, zit het met het draagcomfort wel goed. De LinkBuds Clip zitten zeer stabiel en vast op de oren. Je kunt er vlot mee joggen of fietsen – of even headbangen op een stevig metalnummer. De IPX4-rating betekent dat zweet niet echt een probleem zou moeten zijn.

Niet voor vliegtuigreizen of rammelende treinen

Het ontbreken van ruisonderdrukking en het open Clip-ontwerp zal de Sony’s niet snel doen opduiken op verlanglijstjes van reizigers en forensen. Dit product is duidelijk voor anderen bedoeld. Geen noise-cancelling betekent wel dat de accu langer meegaat, al is 9 uur nu ook niet uitzonderlijk goed. De case kan daar nog vijftien uur bijtanken, wat ook niet enorm overhoudt. 

Verwacht verder niet al te veel functies. De codec-ondersteuning is beperkt tot AAC. LDAC of Bluetooth LE en Auracast staan niet op het menu. Multipoint is er wel, dat wordt stilaan een standaardfunctie op zelfs goedkope producten. Ook ondersteunen de LinkBuds Clip 360 Reality Audio, maar dat surroundformaat van Sony is niet echt relevant door het gebrekkige aanbod van geschikt materiaal.

Zoek je eigen equalizer

Wat Sony wel biedt, zijn de gebruikelijke nuttige audiofuncties in de Sound Connect-app. Te beginnen met een equalizer die je handmatig of via presets kunt instellen. ‘Uw eigen equalizer vinden’ is een mondvol, maar het is wel een slimme manier om de klank aan te passen aan je eigen voorkeuren. Dat doe je door eigen muziek af te spelen en dan in enkele stappen telkens te kiezen uit vijf verschillende tunings. Op basis hiervan creëert de app een persoonlijke geluidspreset.

De LinkBuds Clip komen daarnaast met drie luistermodi. Het is een slimme toevoeging, gegeven dat dit heel open oortjes zijn. In een luidruchtige omgeving heb je dus wel wat hulp nodig. Daarom kan je naast de standaardmodus opteren voor Stemversterking (wat pakweg podcasts of oproepen beter verstaanbaar maakt) of Vermindering van geluidslekkage. De hogere frequenties die makkelijker door lucht reizen en dus je omgeving kunnen storen, worden dan afgevlakt. 

Tikken om te bedienen

Schakelen tussen de modi kan via de app, maar even snel twee keer tikken op de linkerbeugel is veel intuïtiever. Dat werkt goed – gek genoeg ging het volume veranderen door te blijven tikken (links is stiller, rechts is luider) veel minder vlot.  

Bij andere Sony-oortjes heb je dezelfde bediening, zoals bij de WF-1000XM6. Daar zorgt al dat tikken er soms voor dat het toestel verschuift en ongewenste geluiden in je oor. Dat heb je niet bij de LinkBuds Clip, omdat je eerder op je oorschelp zit te drukken.

Gemaakt om te converseren

Als je naar het design van de LinkBuds Clip kijkt, lijkt het misschien alsof deze oortjes enkel voor thuis of kantoorgebruik geschikt zijn. Dat klopt niet. Bij wandelingen met de hond of even richting de buurtwinkel kon ik perfect een podcast volgen, ondanks een zekere mate van omgevingslawaai. Er is wel een grens natuurlijk, want je oor is echt helemaal open. Er is nul passieve demping. 

Dat nadeel is een voordeel als je pakweg tijdens het uitlaten van de hond een praatje wil maken met de buurman die ook met zijn viervoeter op sjok is. Veel oordoppen hebben wel een functie die geluid dempt en de externe microfoons inschakelt als je begint te praten. Of gewoon een transparantiemodus. Beide werken meestal wel, maar hebben vaak iets onnatuurlijks. Als iemand je aanspreekt bijvoorbeeld, moet je bij een speak-to-chat-functie eerst verdwaasd ‘sorry’ zeggen om het te activeren zodat je de persoon kunt horen. 

Met de LinkBuds Clip hou je heel goed contact met je omgeving. Dat is ook ideaal voor thuiswerken, zodat je toch kunt horen als er iemand aanbelt of een discussie tussen de kinderen ontspoort. Ook voor op kantoor lijken ze heel bruikbaar. Gedaan met jump-scares als de manager van de derde verdieping achter je opduikt om te vragen naar de TPS reports.

Zo klinkt de Sony LinkBuds Clip: ijle, ruimtelijke weergave

Bij de WF-1000XM6 pakte Sony uit met een achtergrondmodus voor wie zijn muziek niet al te direct wil horen. Dat helpt bij het concentreren. Bij de LinkBuds Clip heb je die modus niet nodig. Hun ijlere, afstandelijkere weergave is sowieso minder opdringerig voor het brein. 

Dikke, vette bassen zijn niet het ding van de LinkBuds Clip. Er is wel wat laag, maar vooral de hoofdmoot van de middenfrequenties staan in de kijker. Dat is an sich geen probleem, zeker als je eerder een soort muziek in de achtergrond-luisteren verkiest. Wat wel past bij het concept van een open TWS die je in contact houdt met je omgeving. ‘Big God’ van Florence + The Machine is door het design wat ijler dan hoort, maar je krijgt de stem van Florence wel geslaagd binnen.

Er schuilt wel een gevaar in, omdat je in de zoektocht naar een vollere klank het volume misschien hoger begint te zetten. Dan krijg je inderdaad meer bas, maar zijn de hogere frequenties mogelijk iets te luid. Als je echt dat dreunende laag wil, opteer je toch beter voor een TWS met doppen.

Dat gezegd hebbende, wordt bepaalde muziek wel heel mooi aangeleverd. De cello bij ‘Go Farther In Lightness’ van Gang of Youths bijvoorbeeld, had behoorlijk wat textuur. Een mooie beleving, al komen natuurlijk die lage, warme tonen van het instrument een stuk minder binnen.

Deze Sony-oortjes kunnen een uitgesproken stereomix bovendien voor draadloze doppen zeer ruimtelijk laten klinken. Daarmee zijn ze tot op zekere hoogte vergelijkbaar met open over-ears hoofdtelefoons. Voor podcasts en dialogen bij video doen de LinkBuds Clip het prima.

Hoe zit het met het bellen? In een stille omgeving gaat dat vlot, met een kunstmatig randje aan de stem. Het stemkarakter verandert ook naarmate je je hoofd draait, maar dat is niet erg. Je blijf perfect te verstaan. Wind leek weinig impact te hebben op de klank, wat een verrassing is. Als je belt in een luidruchtige omgeving, moet er niet al te veel lawaai zijn, anders verdwijnt je stem in het kabaal. Is het echt luid, dan hoor je een algoritme worstelen met de herrie. Helaas verdwijnt de stem dan soms volledig.

Conclusie

Het zou natuurlijk heel makkelijk zijn om eigenschappen van de LinkBuds Clip net als minpunten te bestempelen. Als je dingen als zeer beperkte afsluiting van omgevingsgeluid en een minder intense weergave als negatieve zaken beschouwt, dan zijn deze Sony's inderdaad niet voor jou. Alleen, die zaken zijn juist expliciete designdoelen. Je kiest de LinkBuds Clip precies omdat je tegelijk naar muziek kunt luisteren én bewust blijft van wat er om je heen gebeurt. Dat zorgt in bepaalde omgevingen, zoals een kantoor, vast voor een meer ontspannen ervaring.

Op geluidsvlak doen de LinkBuds Clip het binnen de beperkingen van het design gewoon goed. Alles behalve het diepe laag klinkt helder, wat een goede verstaanbaarheid van podcasts en gezang oplevert. Helder is niet hetzelfde als dun: de sound is heel ruimtelijk, met voldoende body.

Het is spijtig dat Sony - net als Huawei - echt wel een hoge prijs op dit moois plakt. Je kan er niet omheen dat je méér betaalt voor iets dat minder functies biedt dan doorsnee oortjes, zowel vergelijkbaar geprijsde als goedkopere. Geen noise-cancelling, uiteraard, maar ook geen bijzonder imposante accuduur. Geen Bluetooth LE, Auracast of draadloos laden van de case is op dit prijspunt ook moeilijk te verdedigen. Ook qua vochtbestendigheid en gewicht doen ze onder voor de Freeclip 2. Weliswaar zouden we de sound van de Sony hoger waarderen, maar Huawei biedt voor een even hoog bedrag een sterke concurrent. Alleen de app is iets wat bij Sony toch veiliger aanvoelt, want die kan je gewoon via de App of Play Store installeren.